Avâmilü’l-Cürcânî ve Sa’dullâhi’s-Sağîr

Arap dili ilimleri içerisinde nahiv ilmi, Arapçanın doğru anlaşılması ve kullanılmasını sağlayan temel disiplinlerden biridir. Bu ilim dalında kaleme alınan muhtasar metinler ve onların üzerine yazılan şerhler, yüzyıllar boyunca İslam dünyasında dil eğitiminin ana kaynakları arasında yer almıştır. Bu eserlerden biri de nahiv eğitiminde büyük bir itibar kazanmış olan Abdülkâhir el-Cürcânî’nin (rahmetullahi aleyh) kaleme aldığı Avâmilü’l-Cürcânî adlı risaledir. Nahiv ilminde “âmil” kavramını merkeze alarak dildeki i‘rab düzenini açıklayan bu eser, kısa ve özlü üslubuyla medrese geleneğinde asırlar boyunca okutulan temel metinlerden biri olmuştur.

Bu çalışmada, söz konusu metin yalnızca tek başına sunulmamış; aynı zamanda eserin önemli şerhlerinden biri olan Saʿdullâhi’s-Sağîr de metinle birlikte tahkik edilerek ele alınmış ve okuyucuların istifadesine sunulmuştur. Bu şerh, Osmanlı ilim geleneğinde tanınmış âlimlerden biri olan Saʿdullah el-Berdeî (rahmetullahi aleyh) tarafından kaleme alınmış olup Avâmil metnindeki kısa ve yoğun ifadeleri açıklamayı, kavramları daha anlaşılır hale getirmeyi ve öğrencilerin metni daha iyi kavramasına yardımcı olmayı amaçlamaktadır.